La n-ro 342 de Literatura Foiro prezentas sin kiel ampleksan kaj bone konstruitan kulturan panoramon: tio gravas, ĉar hodiaŭ certe ne mankas enhavo, eĉ foje tro abundas, sed mankas ofte la kapablo ĝin ordigi, pesi, stuci kaj decigi… kaj ĉefe proponi ĝin per taŭga kriterio.
La komenco jam montras tonon: Raymond Schwartz rememorigas nin, ke sprito povas esti ankaŭ akre serioza, kaj ke la vortludoj ne estas fuĝo el la realo, sed maniero ĝin aliri. Tiu enkonduka teksto ne estas nur ornama malfermo, sed speco de etika kaj estetika prepariĝo al la ceteraj enhavoj. Ĝi memorigas, ke kultura gazeto ne devas sin prezenti kiel senkoloran magazinon de tekstaj varoj, sed kiel lokon, kie vortoj ankoraŭ havas karakteron, originalecon, identecon.
La teatra esploro de Giorgio Silfer Ĉe la tri koboldoj kun unu kanzonisto, plia kontribuo en la serio “Teatro” ĉi-jare inaŭgurita, rekonstruas bildon de la dudeka jarcento bazitan sur tuta kulturo de kunesto kaj improvizo. La pasinteco ne estas idealigita foro, sed reala laboro de artistoj kaj aktivuloj, kun koncernaj triumfoj, limoj kaj transiroj.
Tre malsama, sed same rimarkinda, estas la originala prozo de Giacomo Comincini, Eĉ la ajatolo. Ĝi alportas internan, delikatan kaj iom riske personan voĉon, kiu moviĝas inter erotika memoro, spirita streĉo kaj kultura meditado. Tiu teksto memorigas, ke revuo ne devas enhavi nur “ĝustajn” aŭ “utilajn” tekstojn; ĝi devas ankaŭ akcepti riskon, nuancon kaj surprizon.
La vidpunkta sekcio donas al la numero pli intelektan spinon. Letero al amiko de Vinko Ošlak estas unu el tiuj tekstoj, kiuj ne flatas la leganton, sed postulas de li maturecon. Ĝi metas antaŭ ni la malfacilan demandon pri idealismo, praktiko kaj respondeco en la esperanta mondo.
Komento pri la filmo Imago interpretas revenon, spliton de identeco kaj familian tension tra la okulo de la kino. Simile la malta poezio Mia lando alportas al la numero voĉon de alia kultura spaco, sed per sama spirito: simpla, bildriĉa kaj malkaŝe lirika. Muzike reliefas la figuro de Consuelo Velázquez, per la plumo de Juan García del Río.
La felietona parto kaj la pli vasta beletra meditado, precipe la teksto de Virginia Woolf, sed ankaŭ la rakonto de Massimo Acciai, situas meze inter kultura analizo kaj socia kritiko. Same grava estas la lingvistika kontribuo de Ilona Koutny Temvortaroj fone de esperanta leksikografio, panorame kaj profundige pri la senco kaj estonteco de leksikologio en nia lingvo. La esean parton kompletigas la teksto de Amaro Xavier Braga jr. Ekrigardo al la komiksoj de Ziraldo kaj la komentario de Alessio Giordano pri la lasta encikliko Trafa diagnozo, svaga terapio.
La recenza parto montras la forton de la revuo kiel kritika instrumento: en ĝi estas komentitaj la verkoj La vendisto de feliĉo de Julian Modest (far Manuela Ronco) kaj La kurioza incidento de la hundo en la nokto de Mark Haddon (far Giacomo Comincini).
La revuon posedas, eldonas kaj administras Kooperativo de Literatura Foiro (LF-koop); eblas aboni tra literaturafoiro.com kaj ricevi aliron al ĉiuj 342 numeroj telematike (sume pli ol 17.000 paĝoj kaj 5.000 artikoloj).